Mimari’de Revak Nerelerde Kullanılır

Revak (Sundurma) Nedir?

Revak, mimarların yapılara işlevsellik ve estetik değer katmak amacıyla kullandığı önemli bir mimari öğedir. Özellikle giriş alanlarında konumlanan revaklar, kullanıcıya korunaklı ve konforlu bir geçiş alanı sunar. Mimarlar bu yapı elemanı sayesinde dış mekân ile iç mekân arasında güçlü bir ilişki kurar. Revaklar hem kullanım konforunu artırır hem de cephe tasarımını zenginleştirir. Bu nedenle revaklar, mimaride pratik çözümler üretirken aynı zamanda görsel etkiyi güçlendirir.

Revakların Tarihsel Süreci

Mimarlar tarih boyunca revakları farklı yapı türlerinde değerlendirmiştir. Orta Çağ mimarisinde revaklar özellikle kilise yapılarında önemli bir yer edinmiştir. Dönemin ustaları yapıların dayanıklılığını artırmak için çoğunlukla taş malzemeye yönelmiştir. Bunun yanında bazı yapılarda ahşap detaylar mimariyi tamamlamıştır. Mimarlar revakları güneş ışığından daha verimli yararlanmak amacıyla genellikle güney cepheye yerleştirmiştir. Ancak bazı yapılarda batı ve kuzey cephelerde de revak kullanımına rastlanır. Zamanla değişen mimari anlayış, revak tasarımlarının çeşitlenmesini sağlamıştır.

Açık Revaklar

Açık revaklar yan cephelerde duvar kullanmadan tasarlanır. Ustalar zemin kaplamasında beton ya da ahşap malzemeyi tercih eder. Çoğu açık revakta üst örtü tasarımı tamamlar. Bu mimari yaklaşım kullanıcıya ferah bir açık alan hissi sunar. Özellikle sıcak iklimlerde açık revaklar serin bir ortam oluşturarak yaşam alanının konforunu artırır.

Ön Giriş Revakları

Ön giriş revakları ana kapının önünde yer alır ve yapının ilk izlenimini belirler. Uygulayıcılar bu revakları genellikle küçük bir platform şeklinde planlar. Kapıya yönelen basamaklar giriş aksını güçlendirir. Dekoratif detaylar yapının karakterini ön plana çıkarır. Aynı zamanda sınırlı malzeme kullanımı maliyet avantajı sağlar.

Arka Revaklar

Arka revaklar yapının arka cephesinde konumlanır ve daha özel kullanımlara hizmet eder. Tasarım dili ön giriş revaklarıyla benzerlik gösterir. Kullanıcılar bu alanı dinlenme, oturma veya bahçe ile bağlantı kurma amacıyla değerlendirir. Böylece arka revaklar açık alan ile yapı arasında doğal bir geçiş oluşturur.

Ekranlı Revaklar

Uygulayıcılar ekranlı revakları çatıyla tasarlar, çevresini ise perde veya sineklikle donatır. Tasarımcılar ekranlı revaklarda çatıya yer verir ve alanı perde ya da sineklik sistemleriyle çevreler. Bu tasarım hava dolaşımını kesintisiz şekilde sürdürür. Aynı zamanda sinek ve böceklerin iç mekâna girişini engeller. Kullanıcılar ekranlı revakları çoğunlukla oturma ve dinlenme alanı olarak kullanır. Motorlu sistemler ise kullanım konforunu artırır.

Çiftlik Revakları

Mimarlar çiftlik revaklarını geniş cepheli yapılarda öne çıkarır. Bu revakları genellikle evin ön cephesi boyunca uzanacak şekilde tasarlar. Yapıyı zemin kotunda ya da yükseltilmiş bir platform üzerinde konumlandırır. Taşıyıcı kirişler ve üst örtü yapıya sağlamlık kazandırır. Bu tasarım anlayışı rustik ve güçlü bir mimari kimlik oluşturur.

Güverte Tipi Revaklar

Güverte tipi revaklar çatı kullanmadan açık alan mantığıyla tasarlanır. Ustalar çoğunlukla ahşap malzeme tercih ederek doğal ve sıcak bir atmosfer yaratır. Farklı kotlarda inşa edebilme imkânı tasarım esnekliği sağlar. Güvenlik amacıyla parmaklıklar kullanılır. Ancak kullanıcılar düzenli bakım yapmadığında ahşap yüzeyler zamanla estetik değer kaybeder.

Avlu Revakları

Avlu revakları zemin seviyesinde konumlanır ve açık alan kullanımını ön plana çıkarır. Uygulayıcılar zemin kaplamasında beton veya asfalt malzeme kullanır. Çatıdan bilinçli şekilde kaçınan bu tasarım, planlama sürecinde geniş bir özgürlük sağlar. Bu nedenle avlu revakları özellikle açık alan düzenlemelerinde işlevsel bir çözüm sunar.

Müstakil Revaklar

Müstakil revaklar ana yapıdan bağımsız bir konumda yer alır. Kullanıcılar bu yapıları eve ahşap, taş ya da çakıl bir yol ile bağlar. Bağımsız yapı formu tasarım seçeneklerini genişletir. Yan cepheleri açık bırakmak mümkün olduğu gibi perdeli sistemlerle daha kontrollü alanlar da oluşturulabilir.

Yağmurluk Revakları

Yağmurluk revakları giriş alanını yağmur ve olumsuz hava koşullarına karşı korur. Çatı uzantısı ön cepheye doğru taşar. Mimarlar genellikle 3–6 fitlik bir çıkıntı planlar. Eğimli yüzey yağmur suyunu yapıdan uzaklaştırır ve giriş alanının kuru kalmasını sağlar.

Loggia ve Lanai

Loggia, lüks mimarinin öne çıkan öğelerinden biridir. Saray ve görkemli yapılarda sıkça tercih edilir. Yapının cephesine paralel uzanan bu alan, koridor formu sayesinde mekânsal süreklilik yaratır. Lanai ise Hawaii kökenli bir tasarım anlayışını yansıtır. Sundurmaya benzer bir yapı sunar; ancak daha geniş ve ferah yaşam alanları oluşturur. Üst örtü güneşten koruma sağlarken tek duvarlı planlama açık mekân hissini güçlendirir.